احتمالا حواشی بازی تام ایران خودرو و شهید منصوری قرچک از دور برگشت لیگ فوتسال را از طریق شبکه خبر دیده اید، که طی آن تماشاگران دو تیم حسابی از خجالت همدیگر درآمدند. نمونه همین رفتارها را البته با شدتی بیشتر در بازی هفته گذشته پگاه و ملوان دیدیم. این اولین نمونه از این دست نیست و البته آخرین آنها هم نخواهد بود. چرا که همیشه به جای اینکه دنبال درمان درد باشیم سعی می کنیم که آن را انکار کنیم. و هیچ وقت هم از این تکرار مکررات عبرت نمی گیریم. اگر بار اول و دوم و دهمی که این گونه اتفاقات رخ داد به جای اینکه جمعیت یک ورزشگاه را که مشغول فحاشی به همدیگر و داور و بازیکنان دو تیم بودند به جمله کلیشه ای « تعداد معدودی تماشاگر نما » تقلیل می دادیم به فکر ریشه یابی اینگونه ناهنجاری های فرهنگی که حتما برخواسته از فرهنگ ناقص و مریض جامعه ایرانی است و دنبال راه حلی برای مرتفع نمودن آن می بودیم، دیگر نگران این نبودیم که چرا ناامن ترین نقطه این مملکت ورزشگاه هایمان است که نه تنها نمی توانیم بچه هایمان را روانه آنجا کنیم بلکه خودمان هم مدت هاست که دیگر جرات پا گذاشتن در ورزشگاه ها را نداریم. علت اینکه فوتبال در همه کشورها فراگیرترین ورزش محسوب می شود این است که فوتبال عرصه تبادل و تقابل ما با یکدیگر بدون حضور نقاب های مصلحتی است که بر چهره می گذاریم. ما در فوتبال واقعیت درونی خودمان را بروز می دهیم و تصویر واقعی خود و فرهنگمان را نمایش می دهیم. از همین روست که وقتی مکتب فرانکفورت، صنعت فرهنگ را عرضه می کند، فوتبال از ارکان این صنعت می شود. چرا که فوتبال دارو ندار فرهنگی یک جامعه را بی ریا و بی تزویر، لخت و عریان به ما نشان می دهد. و چقدر تصویر ما و فرهنگ امروزین ما زشت است... 

تورین در دامنه آلپ، شاهد برگزاری جشن 110 سالگی یوونتوس بود. گورخرهای تورینی سراسر هفته را شاهد اتفاقات خوب بودند، ابتدا پیروزی پر گل مقابل امپولی با هت تریک دیوید ترزگه، بعد تمدید قرارداد با دل پیرو تا 2010 و در گام آخر جشن 110 سالگی یوونتوس!! و برای منی که تمامی روزهای کودکی و نوجوانی ام را عشق فوتبال و عشق یووه بوده ام، یعنی اوج لذت!!! یووه با همه ستارگانش از پلاتینی و ویالی گرفته تا باجو و کونته و زیدان و نیز بزرگانی چون بوفون، کاناوارو، تاکیناردی، ندود و ... و ستاره بی بدیل دو دهه اخیرش الساندرو دل پیرو تصویر گر زیباترین تابلوها از فوتبال مدرن بوده، فوتبالی که همیشه ناب ترین لذت ها را از آن احساس کرده ام!

و هنوز هم به بیونکونری ها عشق می ورزم و هنوز هم برایم باخت هایشان غم آلود و پیروزی هایشان شادی آور است به خصوص که پای رو کم کنی از روسونری ها در میان باشد! پس به احترامش کلاه از سر بردارید و برایش هورا بکشید که او همواره بزرگ بوده است! چون او یووه بزرگ است!!!!

پیش از خواندن این مطلب باید به عرض برسانم که این حرف ها را از قول کسی می خوانید که در هیچ دوره ای به آقای خاتمی رای نداده و هنوز هم پشیمان نیست و در ضمن همچنان منتقد بسیاری از رفتارها و سیاست های آقای خاتمی می باشد:

1)      جدی شدن حضور آقای خاتمی یعنی تشدید جو ضد خاتمی و بی شک آقای خاتمی هم همچون آقای رفسنجانی مورد ترور شخصیت قرار خواهد گرفت، در حالیکه لزومی برای پذیرفتن چنین ریسکی وجود ندارد

2)      اساسا با توجه به منطقه ای و محلی بودن انتخابات در مجلس در صورت کاندید شدن آقای خاتمی، برد کاری ایشان محدود به یک حوزه خاص می شود و این تاثیر چندانی در تلطیف شدن فضا ندارد خاصه اینکه اگر جناح آقای خاتمی بازهم همچون مجلس فعلی به عنوان اقلیت راهی مجلس شود آن وقت خاتمی برای همیشه مهره ای سوخته خواهد بود!

3)      با فرض ورود آقای خاتمی به عرصه انتخابات و نتیجه گیری طیف ایشان در انتخابات، جریان همفکر ایشان برای همیشه وابسته به خاتمی خواهد بود و دیگر بدون او نخواهد توانست کاری از پیش ببرد. پس بهتر است استقلال از خاتمی حفظ شود و در عین حال از توان رایزنی خاتمی استفاده کرد.

4)      از طرف دیگر با فرض کسب پیروزی برای آقای خاتمی و به دست گیری اکثریت مجلس و احیانا برگزیده شدن ایشان به سمت ریاست مجلس سبب خواهد شد تا زمینه مظلوم نمایی دولت فعلی در توجیه ناکارآمدیش با بهانه اخلال و سنگ اندازی مجلس در کار دولت فراهم خواهد آمد. حال آن که بهتر است دولت فعلی از فرصت خود به کامل استفاده کند تا در پایان یک دوره قانونی بدون وجود بهانه عیار کار کار دوستان دولتی مشخص شود.

5)      بدون شک نتیجه انتخابات مجلس هر چه که باشد، سبب انسجام بیشتر طیف اصولگرایان خواهد شد و آنها اشتباهات فعلی خود را در انتخابات ریاست جمهوری تکرار نخواهند کرد. از این رو بهتر است خاتمی نقش برگ برنده اصلاح طلبان برای عرصه حساس تر ریاست جمهوری باقی بماند و آنجا عرصه بهتری برای بروز توانایی های خاتمی خواهد بود.

عجاب انگیز، خارق العاده، جانوری به نام آرش کاظمی. این جوان خوش هیبت رو که می بینید یکی از داغون ترین دوستای ماست که در وصف توانایی های ذهنی و بدنی اش هر چی بگم کم گفته ام. یک نابغه مادرزاد، یک اشکول بالفطره و یک [...] تمام عیار. یک دوست نازنین برای اوقات بیکاری. فرض کنید که تمامی غم های این عالم به طور ناگهانی روی سر شما خراب شده طوری که عنقریب است که خودکشی کنید. در همان حال این جانور را می بینید. مطمئنا بعد از 5 دقیقه خوشحال و خندان ترین آدم روی زمین خواهید بود! چرا؟ برای اینکه این آدم معجونی از از تمامی رفتار و سکنات ابلهانه ایست که یک بشر دوپا می تواند مرتکب شود و آن وقت است که شما به خاطره داشتن چنین دوستی هزاران بار خدا را شکر خواهید کرد و هیچ وقت از او جدا نمی شوید...