آقای محمد حسن موسی پور معاون حقوقی و پارلمانی وزیر کشور اعلام کردند که « از این پس دیگر نتایج انتخابات به طور صندوق به صندوق اعلام نمی شود»؛ چرا که « از لحاظ قانونی ملزم به انجام چنین کاری نیستند»؛ به عبارت دیگر اگر تا حالا هم که این کار انجام می شده است به نوعی در حق همه لطف کرده اند و منت گذاشته اند!! همچنین اعلام نمودند که « کاندیداها می توانند تقاضا کنند و آنوقت به خودشان اعلام می کنیم»؛ که البته این هم یک جور لطف است و همچنین اجازه حضور میز احزاب در وزارات کشور؛

بر فرض هم که چنین چیزی در قانون انتخابات کشور پیش بینی نشده باشد! چه ایراد و خللی بر برگزاری انتخابات در طی سال های اخیر با اعلام آرا به صورت صندوق به صندوق به وجود آمده است؟ آیا انجام این کار که سبب شفاف سازی عرصه انتخابات و نیز به نوعی موجب افزایش اعتماد عمومی به روند برگزاری انتخابات در کشورمان می شود، ایرادی دارد که وزارت کشور خواهان تعطیلی آن است؟ انجام چنین کاری چه خللی در امور ایجاد می کند که اینقدر از انجام آن پرهیز دارند؟ چرا کاری که در همه دوره های برگزاری انتخاب در این کشور در همه دوره های سیاسی بعد از انقلاب به منظور تنویر افکار عمومی و ارتقای سطح اطمینان انتخاباتی حتی در زمان جنگ نیز انجام شده است، ناگهان در این زمان حساسیت برانگیز می شود که خواستار لغو این کار شده اند؟ آیا امروز ثبات سیاسی نظام، بیشتر زیر فشار و تهدید است یا در سال های 60 که در کنار جنگ تحمیلی شاهد فعالیت گروهک ها در بالاترین حد ممکن بودیم؟ آیا تهدیدات خارجی امروز بیشتر و قوی تر  از سال های ابتدایی پیروزی انقلاب است؟

مایی که ادعا داریم که نظامی کارآمد و مبتنی بر رای و نظر شهروندان مان داریم و همواره تعداد دوره های برگزاری انتخابات در این کشور را به رخ سایر کشورها می کشیم و ادعا داریم که حداقل در منطقه خاورمیانه در امور دمکراسی پیشرو هستیم، چرا نباید به فکر ارتقای کیفیت این دمکراسی باشیم؟ حال اگر مجلس ما تا حالا به این فکر نیافتاده که چنین چیزی را در قانون انتخابات کشور لحاظ کند، چرا خود وزارت کشور به عنوان مجری کار به انجام این کار، در ارتقای کیفیت دمکراسی ایرانی مدعایی مان پیشرو نمی شود؟

آغاز سال ۲۰۰۸ میلادی و میلاد با سعادت حضرت عیسی مسیح (ع)، پیامبر صلح و مهربانی، هم او که پیروانش را بر نبوت احمد (ص) بشارت داد، بر همه صلح دوستان و به خصوص هموطنان مسیحی مبارک باد!!

در ضمن وبلاگ من هم سه ساله شد!!

مقام ارشد دستگاه دیپلماسی کشورمان دو روز پیش اعلام کردند که « حق ما از خزر هرگز فراتر از 3/11 درصد نیست» و ما احتمالا به همین راضی هستیم! و نیز گفتند که « سهم 50 درصدی از خزر در هیچ سندی ذکر نشده است» دیروز سخنگوی وزارت امور خارجه اعلام کرد بر اساس « رعایت اصل انصاف» ما خواهان سهم 20 درصدی از خزر هستیم و از حق خودمان کوتاه نمی آییم.

برفرض که حرف وزیر امور خارجه درست باشد و هیچ سندی مبنی بر وجود حق بهره برداری از خزر به میزان 50 درصد برای ما وجود نداشته باشد ـ که بنا بر دو قرار داد 1921 و 1940 وجود دارد ـ اول یکی پیدا شود این تناقض بین حرف های رئیس و سخنگوی دستگاه سیاست خارجی ما را برایمان توضیح بدهد و به ما بگوید که از یک وزارتخانه و طی دو روز چگونه دو حرف مختلف بیرون می آید؟ دوم اینکه این صیغه رعایت اصل انصاف دیگر چیست؟

سوال من اینست که آیا فقط این ما هستیم که باید انصاف را رعایت کنیم؟ حالا کاری به درست یا غلط بودن این استراتژی ندارم. آیا دیگر همسایه ها هم مراعات کننده انصاف در قبال ما هستند؟ دقیقا سه روز است که ترکمنستان به بهانه نقص فنی و به منظور افزایش نرخ گاز فروشی تا دو برابر قیمت به ما، صادرات گاز را به ایران قطع کرده است و جمعی از هموطنان مان در این سرما در مضیقه قرار گرفته اند. آیا این رعایت انصاف از سوی همسایگان ما نیست؟ در طی سال های اخیر از رعایت انصاف چه چیزی عایدمان شده است؟ آیا امارات مزخرفات خودش بابت جزایر سه گانه را پس گرفته است؟ آیا پاکستان به تعهدات خود در مقابله با اشرار و قاچاقچیان در قبال ایران عمل کرده است؟ آیا افغانستان در خصوص هیرمند مراعات کننده اصل انصاف است؟ آیا پس از این همه انصاف، آذربایجان همسایه قابل اعتمادی شده است و از نفت خزر نمی دزدد؟ آیا در مورد خطی مشی دولت اسلام گرای طیب اردوغان نسبت به دولت لائیک مسعود ایلماز تغییری در رابطه با ایران دیده می شود؟ چشم آقایان هم روشن! همین سه روز پیش جلال جون!! آب پاکی را روی دست دوستان ریخت و اعلام که قرارداد 1975 الجزایر را قبول ندارد. به اینکه حرفش را پس گرفت دل خوش نکنید؛ به این فکر کنید که امروز که ذلیل است و با پول ما خودش را می گرداند این چنین بی حیاست، فردا که قوی شود و از ما بی نیاز، احتمالا 31 شهریور 1359 تکرار خواهد شد!

آقایان مگر نمی دانند که با هر خنده ای که به روی نحس عراقی ها نشان می دهند، داغ شهیدی را در دل مادرش زنده می کنند؟ و اشک پدرش را جاری؟ و کینه های فرو خورده فرزندانشان را تحریک؟ و احساسات ترک برداشته ما را جریحه دار؟

خیلی جالب است که پس از حمله ترکیه به شمال عراق، 300 بار وزارت امور خارجه ما در خصوص نقض حریم هوایی و زمینی عراق، تذکر می دهد و بیانیه صادر می کند و نگران تمامیت ارضی عراق می شود، اما تمامیت ازضی خودمان هیچ!! البته حق هم دارند، برای اینکه خزر، ارض نیست، بحر است!!! سوالی که هر چه بیشتر می اندیشم و کمتر جوابش می یابم اینست که توان چانه زنی دستگاه دیپلماسی ما تا کجاست؟ اگر ضعیف است، چگونه 30 سال است که با امریکا می جنگیم و 4 سال است که اروپا را در امر پرونده هسته ای خودمان، سرگردان کرده ایم و اسرائیل از دست ما خواب راحت ندارد؟ اگر قوی هستیم، پس چرا به چین و روسیه باج می دهیم و این همسایه های منحوس ما هر ورز یک بامبول جدید برایمان درست می کنند؟ حالا این بحث رعایت اصل انصاف هم بماند برای وقتی که بزرگتر شدیم!!!

شنبه روز غدیر است! روزی که مولایم علی به رهبری پس از پیامبر گرامی اسلام ( ص ) بر امت پیامبر برگزیده شد تا حجت خدا بر بندگانش تمام شود. روزی که « شیعه» هویتش را آشکار کرد! روزی که سرآغاز رشته بی انتهای مظلومیت های علی ( ع) است! روزی که عیار مرد از نامرد مشخص شد! روزی که مدعیان حق مداری و صحابه بودن روسیاه شدند! روزی که بار مسئولیت « پیرو علی» بودن را پذیرفتیم! روزی که به همه اعلام کردیم که « راهروی آگاه» علی هستیم نه یک « محب نادان»!! این روز بر همه مردان پیرو علی مبارک!! بر آنها که در طول تاریخ تاوان « علی دوستی» را با جان خویش پرداخت کرده اند!!

ساعت 18:10 امروز، دنیای معاصر یکی از بزرگترین مدافعان دمکراسی و مبارزان راه مقابله با کج فهمی و تندروی را از دست داد. « بی نظیر بوتوی 54 ساله» در حالی امروز ترور شد که با هدف مبارزه با « گروه های افراطی» همچون القاعده پس از 8 سال از تبعید برگشته بود. بی نظیر همچون پدرش، « علی ذوالفقار بوتو» جان خویش را بر سر آرمان هایش که همانا دمکراسی، حقوق مردم و ریشه کنی رادیکالیسم بود، گذاشت و این چنین برگی مهم در تاریخ پاکستان و خاورمیانه ورق خورد. بوتوها در پاکستان همچون گاندی ها در هند قربانی شدند تا مردمشان هرچه سریعتر دوران گذار خود به یک « دمکراسی پایدار» را طی کنند. تا آنجا که دیگر هیچ ذهنی خانه هیچ کج اندیشی ای نباشد. افراطیونی که به شکلی دیگر، امروز در کشور ما دارند ریشه می دوانند و هر چه زودتر باید ریشه کن شوند. « القاعده» که امروز در پاکستان و افغانستان منشا هر شر و فتنه ای است، محصول مستقیم « وهابی گری» و فرزند خلف « کج فهمی» از اسلام اهل سنت است که نوعی رادیکالیسم را درون خود نهفته دارد؛ همانطور کج فهمان در ایران تحت نام « اسلام شیعی»، اندیشه های ناصواب خویش را ترویج می کنند، تا جایی که حتی « شیعه گری افراطی» بارها موجبات اعلام نگرانی مسئولان بلند پایه کشور شده است. از امروز باید جلوی آنها را گرفت چرا که شاید فردا دیر باشد...

چندی پیش « عادل فردوسی پور» بار دیگر نبوغ خویش در ارائه یک کار متفاوت تلویزیونی را با دعوت از « محسن صفایی فراهانی» به عنوان رئیس کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال به رخ کشید. کاری که سبب روشن شدن بیش از پیش زوایای تاریک « مدیریت فوتبال» و به طور کلی « مدیریت» در عرصه های مختلف مملکتمان شدیم. کاری که باعث شد تا بفهمیم وقتی برای یک پست ناقابل همچون ریاست فدراسیون فوتبال، چگونه « منافع ملی» ما به « منافع گروهی» آقایان فروخته می شود، خدا به داد پست های نان و آب دار برسد!! و به همین دلیل است که امروز همه آنهایی که داشتن پست را عرصه « خدمت به مردم» معرف می کردند و در خلوت آن کار دیگر می کنند، اینچنین عادل را مورد تاخت و تاز قرار داده اند و حتی او را تهدید به « اخراج» از صدا و سیما کرده اند. همچنین باید به مدیران شبکه سوم و نیز شخص ریاست سازمان صدا و سیما نیز به خاطر تلاش برای رساندن رسانه ملی به جایگاه واقعی اش که می باید بیانگر و مدافع حقوق افکار عمومی باشد، تبریک گفت. معروف است که « آقای ضرغامی» « پیشروی های بی نظیر» و « عقب نشینی های وحشتناکی» دارند؛ امیدواریم که آقای ضرغامی هیچگاه از عمل پسندیده شفاف سازی رویدادها در کشورمان عقب نشینی نکنند.

1) امیدوارم که مقاله محمد قوچانی تحت عنوان « مرد تنها» را تو شهروند نخوانده باشید! اگر هم خوانده اید به شما تسلیت گفته و برای تان آرزوی صبر دارم! فکر کنم برادر قوچانی می خواهد همچنان ادامه دهد تا ما ها یکی یکی یا از سکته قلبی بمیریم یا راهی تیمارستان شیم!!!

3) باز هم روسیه اعلام کرد که نیروگاه بوشهر را به این زودی ها تکمیل نمی کنیم! روسیه و چین هر طور که بخواهند ما را بازی می دهند و در برابر آنها بی سلاحیم! این نتیجه طبیعی فاصله گرفتن از اروپاست! درست است کهه اروپا و آمریکا زور می گویند و دوست ندارند ما رشد کنیم اما یادمان باشد که روسیه و چین هم دلشان برای ما نسوخته است بلکه آنها از آب گل دارند ماهی می گیرند؛ قدری بیشتر چشمهایمان را باز کنیم! همانطور که تا حالا با اروپا چانه زده ایم و حقمان را گرفته ایم، باز هم می شود ادامه داد. اروپا به مراتب شریک مطمئن تری سیاست خارجی محسوب می شود تا روسیه و چین! نارفیق هایی که آماده تاراج ما هستند!!

3) چه هفته ای بود این هفته& کلا صفا!! چرا؟ خوب معلومه اول میلان باخت اونم به کی؟ به اینتر!! بعدش بارسلونا باخت!! اون به کی؟ به رئال، اونم تو نیوکمپ!!! امروزم که پرسپولیس باخت!!! بیچاره رفقا!! ازون طرف یووه برد، چلسی برد! والنسیا مساوی داد و ...